Seni kaybetmek yaşayarak ölmektir.
Nefes alışlarımda en büyük acı demektir.
Yokluğunla hergün damla damla erimektir.
Duygusuzca paylaşılan hayatta ölüm sen demektir.
Şimdi sensizliğin akşamında kaybolmuş sarhoşum.
Herşeyini bırakmış azraili bekleyen o berdoşum.
Sevdasını aşkını sayfalarda yaşatan o yok oluşum.
Hergün seni yazan mısralarda varlığınla okunmuşum.
Ayrılıkla kaybolmuş bu şehirde; kelebekler…
Küçüksu’da hasret… sensiz geçen o nöbetler
Gözler dolmuş ,yüzler solmuş, sensizlik ölmek ister.
Boğazı bana dar gelen Şehir….
Benliğim belki körfezde boğulmak ister.
Şimdi hastayım yüreğimde varolan acıyla…
Ne içtiğim sigaranın ne de boşalan kadehin günahıyla
Ne kadar rahatsız olsamda tedavi olmayacak bir ben varya,
Bu kalp ne kadar teklerse, teklesin seni bekler doktor der yaa,
Bir cerrah arıyorum. yüreğime neşter vuracak,
Onca yıllar bu kalpte varolan duygulara hesap soracak,
Tertemiz sayfalarda varolan aşkı bana yeniden yaşatacak,
Hastane koridorunda seni gördüğüm gün arayışım son bulacak doktor.
Neyin var diye sorma doktor…
Sebepleri acımasızca yüzüme vurma…
Sensizlikle varolmuş, bu acıyı bana katma;
Ölmek istiyorum. onuda bana yaşam diye satma.
Şimdi kalbimi bedenimden çıkar.
İçinde mısraları seninle varolan şiirleri sil at.
Kalem tutan duygu damarlarını kopar at.
Duygusuzca yaşama hayat diyorsan, beni yaşat.doktor…
Ben bu şehirde doktoru beklerim.
Yüreğimdeki acıyı günlere eklerim
Geceleri uyumam günahımı çekerim.
Kalemi mi kırmam yürekten şiirler eklerim.
Doktor…
23 KASIM 2009
SAAT:17:30
©byde
B