sabah güneşi vurmadan orda oynardık
yine o sabahlardan birgündü
topumu alıp güneş yakıcılığını vurmadan o papatyalar acmış arsaya gıttım.
çimlerde uzanmış yatıyordum.birden sela okunmaya basladı,cok etkılenmıştım,hemen eve gectım kalemle defterı karalarken söyle yazıyordum.
çarsamba sabahı
yine çarsamba sabahı oluyor,
sevdiğim bak hutbelerde en sevdiğin selan okunuyor,
sen usulca gittiğinde bak dünya sana ağlıyor,
bir sabah senin yokluğunla geleceğim.
sana kavuşmak için o sabahı aydınlatan güneş doğmadan,
sana geleceğim,
yine çarşamba sabahı oluyor.
bu gelen sela seni bana kavuşturuyor.
aslında böyle değil ama hatırladıgım bu
tabi kendimle olan o çocuksu duygularımın dortlüğünü
tam hatırlamadım.
ama bir çocuğun ölümle sevdayı birleştiren o duyguları olsa gerek,
04.05.1994
28 yıl öncesi ilk şiirim
©byde
B