sensizliğin beşinci yılı daha bitti sevdiğim,
zor böyle yaşamak nedensiz,sebepsiz...
gecen yıllarda olsa, senli günler aynı yüreğimde..
kaç sevdalar düştü yoluma,ama olmadı be gülüm,
yok aşık olamıyorum,sevgiler bana yalan geliyor,
yemin ettirmeseydin sensizlikle yaşamayacaktım.
aramızda duvar olan toprakla mutlu yatacaktım.
gözyaşım sana geldi.bitmeyen günlerdeki aşkına,
gecen hafta sevgililer günüydü,aşıkların,
biz ne günleri sevgiyle kutlamıstık,susamış dudaklarda…
toprağın, yüzün kadar güzel ve kokun kadar farklı..olsun
yıllar geçsede, fotoraflarda gülen ben seninle mutluyum,
bugece bedenime sensizliğin şeytanı çökmüştü…
yağan karboran neki aç toprağını geldim yanına,
huzurdu canımdan can alanla birlikte yatmak
gözyaşım kalmadı artık sensizliğin ölümünde,
yürüyen adımlarımda caddeler ışıksız,
hayıracak güçüm sessiz ve çaresiz
mezarım hazır ama sana verdiğim söz ölümsüz!
enbüyük ceza mı? hergün sabah olmak.
artık hissediyorum,mutluluk azrailini
gelip beni benden alıp sana kavuşturacağını
bak yine Çarşamba sabahı oluyor…
hutbelerde sevdiğinin en güzel şarkısı okunuyor…
az kaldı canım sensiz gecen günlerin cezası..
yakmaz! beni adı ateşle anılan cehennem
yıllar çabuk gecer demiştin.DemiR atılan yalnızlığa,
sensizliğin ölümü yaşamsa; bırak bende öleyim…
bende öleyim sevdiğim…..
©byde
B