B

154.) KaDıNıM

İstanbul'da kar yağıyor inceden.
Uzaklığında, sıcaklığın yok olmuş,
Gözlerim solmuş. yüreğim buz dolmuş.
Ve seni hayal ettikçe kadınım aşkın okunmuş.
Ben dört mevsimi sevdim.
Kışın o soğuk gecesinde sıcaklığını hissettim…
Baharda yeni açmış çiçeklerin kokusunu sana serptim.
Yazları kurumuş o dudaklara, yeni tatlar ekledim.
Sonbaharda son bulmayan sevdama kadınım seni ekledim.
Bir sevda var sonsuzlukla yaşanan, hayatta…
Koşan coşan heyecandan atan, bir kalp var bu aşkta.
Seven bir adamın sevdasına olan tutkusu var bu kadın da,
Yalnızlığı hüznü, unutturan gerçek var. bu sevdam da 
Özler sendeki gerçeği hep bekler.
Sözler tatlı dilinden döküllenlerle ekler.
Gözler aşkın enbüyük tanığını sende resimler.
Özler sözler ve gözler kadınım hep seni heceler.
Kollarımla sarmalardım.geceleri seni
Siyah saçlarını koklar ruyalara dalardım.
Güneş gibi yüreğinde doğar yüzünde açardım.
Seni severdim kadınım diyip gözlerimi sende kapardım.
Ben seni nil nehrine benzetirdim.
Durgun ve sessizliğinle sende yüzerdim.
Gözlerine dalıp sendeki gerçeği aşk diye ezberlerdim.
Sevdiğim herşeyim kadınım der hep seni severdim.
©byde