B

168.) Dolunay

Kendimi alıp gidiyorum.
Geride bir yıkıntı bırakarak,
Sevdiğim sen git odana kapat kapılarını,
Yanmasın ışıkların, hapsol yalnızlığına!
Görebildiklerinle değil,göremediğin karanlıkta,
Edası gecede, dolunayı görebiliyormusun....?
İşte benim içimde var olabildiğin,
Yalnızlığa haykır isyan et oo sevgide öl...
Sevgimi yalanlarla boyadığın kırmızı güle bak....
dolunayda yokum ben anlaaa yokum!
Gecenin karanlığı vurdumu cama.
Kendini bırak var olan yalnızlığına.
Gökyüzünü bugünde ışıtmayan dolunayına,
Varlığından habersiz siyah yıldızlara sor beni,
Hangi gece geceydi sensiz...
Kapatım tüm ısıklarımı...!
Hapsolan yalnız karanlığıma,
Matemde tek olan dolunaya
sor beni...
birgece camından gökyüzüne
baktığında gördüğün dolunayın
yüzündeki mutluluğu görürsen
bilki ben senin gecende,
gölgen olurum.sevdiğim.
©byde