Resimli şiirimin hatirasi,
bu hayatta iki şeye değer verdim.
biri yaşadığın şehre hasret ederdim
iki seni kaybetmenin acısını çekerdim.
Artık yağmurlar,son damlalarını vuruyor. yüzüme,
Öyle çeketimi alıp gittiğim, yalnızlık hüznünde,
Kaybolan uykusuz gecelerin tatlı hayalinde,
Benliğimi kaybettiğim kalbin yarısı sende,
Zamanı sahilde kaybolan bir DemiR vardı.
Hayata sarılan insanları izleyen gözleri vardı.
Sevdiği için geldiği şehirde çaresizliği vardı.
Aradığı duygular körfezde ona hiç yaklaşmadı.
Eski gelişlerimle karşılama beni İzmiR,
Sahilde beş parasız oturuşlarımla yargılama,
Görünmesi gereken duyguları benden saklama!
Çaresiz dalgalarda aktığımı zamanla hatırlatma!
Sonbahar yaprakları dökülüyordu; sarı yapraklarda,
Son vapur kalkıyordu Karşıyaka’dan konağ’a
Dalgalar arasında kaybolan yolculuk mu Rüya.
Kule dibine düşen ilk gözyaşlarımı yoksa TuaNa
Bir şiir yazmalıydı; duyguları olan Alsancak’da
Noktaları, anlamları gözyaşı olan damlalarda,
Bırak at duygularını gel diyen mısralarda,
Bazen mutluluğu gülerek hisseden saklı sayfalarda,
Şimdi bahar yağmurları vuruyor kıyılarına,
Bulutlarla birlikte kaybolacak saklı yalanlara,
Saatlerce gelmeni bekleyen ağlayan kayalarda,
Gelsende bir şiir yaz tek başıma oturduğum Alsancak’da
İzMiR’diyorki;
Şimdi daha iyi anlıyorum bu şiiri.
Ama herşey o güzel kalbinin dilediğiyle olmayacak.
yillar sonra hatırası sende aci olacak.
©byde
B