Zayıf karnım, babam. Seni özlemeyi hadsafhada yaşadığım bu babalar gününde sana birşeyler yazmak için basladigım paragrafın kelimelerini dizerken gözümden akan yaşla beraber bogazimda düğümlenip yutkunamadığım hissiyati hiç bu kadar acılı yaşamamıştım. Küçükken elimden tutup bakkala götürdüğünde hiçbirini yemeyeceğimi bile bile 'istedigini alabilirsin kızım' diyerek daha o zamandan verdin bana özgür olabilme iznimi. Bilebilir miydin ki yanıbaşından gidebileceğimi. Bilseydin izin verir miydin her istedigimi yapmama. 'Tabi ki verirdin..'
Çok özledim baba. 'Yumoş ayın tuvaletini yapmış kızım, git bak bakalim' dediginde yumoş ayımın altından kırmızı napoliten çikolatasini bulduğum zamanlari özledim. Hep senin isten geldiğin zamanlarda yapardı tuvaletini yumoş, biliyordum ve seni bekliyordum..
Babalar gününden aykırı başladım sanki biraz. Affet. Canını sıkıp kaşlarını çatmana azıcık sebep olduysam affet. Sadece özledim, bil istedim..
Ben seni babalar günü değil her gün kutluyorum. Çünkü sen tek gün değil her gün kutlanası bir babasın. Seni seviyorum Robinhood. Babam oldugun her gün kutlu olsun..
L