Bir adam birde kadın.
İkiside birbirinden yarım.
Bu sevdayı bilen her zaman benim, canım kanım.
Adam derdi her zaman karım olmalısın karım!
Adam gitti sonra kadın dert ile kaldı.
Her yerde yanarak, onun gölgesini aradı.
Özleyince her zaman yırtık fotoğrafına baktı,
Kadın, ağlamayı kendine borç saydı.
Adam geldi sonra kadının kıyısına.
Pişmanım dedi al beni koynuna.
Kollarını doladı kadınının boynuna.
Kadın ağladı, tek başınaydı zorluklarda.
Kadın istemedi itti adamın yüreğini.
Elleri buz gibiydi kalbi yangın yeri.
İkiside kaldı öylece birleşemediler besbelli.
Arkalarını dönmek birbirleri için en iyisiydi.
©secilcetin
S