kendime geldim ama zamanı mı
yavaşça sömürülmüş hissediyorum
bu hayatın mı çabası anlamıyorum
neyi anladım ki kalbimin attığı her süre hayatımın diyemiyorum dilim varmıyor
elinden tuttum dikenin battı
kollarımın arasından kendini bıraktın
beni madem istemiyordun neden
neden tuttun elimi neden baktın gözüme
hayatımın diyemiyorum dilim varmıyor
her baktığım köşe anıların ile dolu
bu da mı hayatın cilvesi yoksa
hiç hissettin mi kendini
bir çöp kadar değersiz ve pis
bir dilsiz kadar çaresiz ve mecbur
neden kullandın beni anlamıyorum
neden o,ben değilim
oysa vermiştim sana kendimi
daha değerliydin benden
ama seni de anlıyorum demek isterdim
güzelliğinle yalanlarinla büyülendim
belki de kendim böyle istedim
kendimi hiç bu kadar kör hissetmedim
güzelliğin kadar pis aşkın kadar yalansın
hayatın cilvesi bu olsa gerek...
©hissizim
H