Ruhum uçsuz bucaksız bir bıçak.
Sanki dayandıkça kelimelere,
Dinlene dinlene saplanacak.
Ruhum bir kuş kadar hafif.
Sanki bir nefes üflesen,
Alıkoyacak beni bu yalnızlık ülkesinden.
Ve ruhum doymayan bir akbaba,
kokuşmuş hayallerimin peşinde,
Bıraksan yeşeren ümitleriminde peşinde.
Ne beklersin ki ? Karanlık odalarda.
Hangi omuza dayandı ki yıkılmamak için yüreğim.
Şimdi bugünlerde yüreğim de karanlık.
çatlak dudaklar, hiç umulmamış sessizliği üflüyor.
İşte sessizliğimin senfonisi...
S