İlkbahardı sanırım, bir coşku içimde.
23’üydü ayın sanki bir filiz.
Karalıktan dönen bir ay, 23’üydü ayın.
Filizi sarmış ruhumu, yaş bekleyen.
Rıhtıma ayrılık yaslanmış, dumansız gök.
Cennet yeryüzüne inmiş, nasıl geçer vakti.
Bir ses oyalayan, önüme baktıran.
Bir güzel hava akıntıya bırakılan.
23’üydü ayın dalgalar içine almış.
Gözlerimi kapattıran bir karışıklık.
23. seferim bugün.
Ay da güneşim de küsmüş bana.
Bir bulut içimde sürekli ıslak.
Bir yol gözümde, vurgun.
23’üydü bugün, ıraklardan da ırak.
Dağlar pusa sarılmış, uykusuz geceden.
Gül savrulur dallarında, sarp yollara vuramam ki.
Gözlerinin izi kaldı içinde, günahım çoktu bakamam ki.
Bir çeşme sanki, soğuktur suyu içilmez.
Ya battı yürek, dalgalarla bir şarkı, söz oldu varlığa.
Na göğsümde bahri, baharsız çiçek.
23’üydü bugün, çığlıkla rüzgar.
Elini avcumda bulup, yitirmek.
Bir sonbahar şimdi düşen yaprak gibi.
Şimdi bu dalgalar ürkek.
23’üydü bugün. Dalgaların arasında koparılmış bir gül.
Yok olmak istemeyen bir çığlık.
Bir bahardı fırtına batırırken içimde deli bir yürek.
©rotasızcpt
R