Ne sevenim vardı nede sevdiğim kaldı
Hayvanlarla arkadaş oldum Duvarlarla sırdaş
Burda kimseye güvenilmez di arkadaş
Sırtını yaslarsın duvara atarsın iki volta
Hasımım çoğaldı dostlarım kalmadı
Dört duvar arasında güttük bir dava
Duvarların derdinden saçlarıma aklar geldi
Sesi kulaklarımı delerdi
Sakalımıza düştü aklar
Başımıza üşüştü akbabalar
Etrafımızda sürüce kargalar
Sırtımdan vurdular yüzümden yaraladılar
Revirde açtım gözlerimi daha yaşım 24 iken
Uyan dedim Ömer uyan gönül bu nefse dayanmaz oldu
Bitmişti artık mapushane
Kan kusa kusa koştum mescidine
Tövbe ettim geçmişimin her zerresine
Vardım hakikat mescidine
Kendimi bulmuştum rahmetin ile
Orda anladım ki tek dava İslâm dı gerisi yalandı
Yazık etmişim meğersem kendi kendime
ALLAH'tan başkasını dost edindiğimde
Rabbim sevsin gerisi boş versin
Cenk ettim nefsimle kılıç çektim benliğime
Hiçlikte bulmuştum artık kendimi...
ALLAH c.c demek ne büyük bir nimet
Hissiyatı ne büyük bir şeref...
©bi-çarekul
B