şairin şöyle bir şiiri vardı.
tut desem tutarmıydı ellerimden,
yağmurda boynuma dolar mıydı ellerini,
bende bende biter miydi,
gel desem gelir miydi acaba,
şimdi dostça kal diyorsun,
kızgınlıkla söyleyeceğin sözlerin,altında
ezilme pişmanlık geçince,
üzülme diyorsun,
kalbini paramparça
yaptım.ama kalp temizlenir diyorsun.
çok uzattım ellerimi,
geceler güne kavuştu,
açık kalan ellerim hep boşa kapandı.
çok seven çok acı çekermiş,
KadeRim bu değil,kurban edilmiş.
Rabbim den belamı istedim seni göndermiş.
sende bu aşk acısı varken,
bende bu sevemediğin aşkın yokken,
güvenmediğin bu Allahın kulu seni çok sevmişken,
biz dost kalamayız.
dostluk sevdalar başlamadan olur.
dostluk seni seviyorum adam denmeden olur.
dostluk aşkını ihanete uğratmadan,
defalarca terk edip sonra tekrar dönmeden olur.
dostluk seven iki kalbe ancak günah olur.
sevdiğim biz dost kalamayız.
sen seni sevmeyenin ardından koş,
ben ise seni severken bana ihanetinle
coş
coşki,bu adam hakettiğini bulsun.
9 HAZİRAN 2022
© Byde
©byde
B