40 uçurtma uçurdum mutluluğa,
Avuçlarımdan alındı umutlarım.
Sensiz geçen gecelerin her sabahında,
Oturdum, ağladım.
Elimde ne umut, ne mutluluk kaldı.
Son gözyaşım da bugün aktı tutamadım.
40 uçurtma uçurdum yokluğunda,
Birini bile sana ulaştıramadım.
Gün bitti, geceye şarkılar yazdım.
Usulca satırlara ismini karaladım.
Yüzümü vedalarla yıkadım.
40 uçurtma uçurdum hatıralarla,
Vedalaştık gökten kayan yıldızlarla.
40 uçurtma uçurdum,
Uçmadı umuda, mutluluğa...
Sözüm geçmedi geçen zamana.
40 uçurtma uçurdum,
Biri de görünmeden sana
Kayboldu hatıralarla.
40 uçurtma da uçmadı,
Yanaşmadı gönlünün kıyısına.
Bir başkası vardı
Gökyüzünün denizle buluştuğu akşamlarda.
40 uçurtma uçurdum,
Benden vazgeçtiğin sonbaharlarda.
40 ' ı da kaybolup gitti
gözümden süzülen yaşlarla..
Ve şimdi…
40 uçurtma da uçuyor,
Hepsi birbirinden kayıp.
Ama 40’ı da gözümden akıyor artık.
Uçurtmalar göğe varamadı...
Ama gözlerim
Sana varamadan,
Tek tek hepsini uğurluyor artık.
©karanlık_1
B