kaç yıl oldu artık saymak istemiyorum,
gökyüzü görünmez buralar bana dar,
dört duvar arasında kaldım yar,
güneşi kendime hasret bıraktım yar,
kovuşun ortasında ufak bir cam,
içeri sızan güneşin ışıkları tam bir gam,
yüzüme vursun diye beklenen sıram var,
özgürlüğün güneşi doğarmı diye düşlerim var,
havalandırmaya ilk çıktığında kör olursun.
güneşin ışıltısına alışana kadar gözler,
vakit dolar güneşe bakan gözler olursun.
dört duvar arasında geceye mahkum olursun.
bazen adeletin olmadığı yerdeyim,
rüzgarın önünde bir yaprak gibiyim,
sellere kapılan kuru bir dal gibiyim,
güneş doğmayacak yarınlar gibiyim.
güzel günler elbet gelecek,
gecesi güne özlem güneşler doğacak,
her mahkum suçlu değilmiş gibi bakılacak,
kaderin üstünde kader vardır.diye yazılacak.
gün doğarken ışıltısı elbet yüzüne vuracak,
8 Eylül 2021
©byde
B