Insanlik sanki bir şövalyenin kılıç darbeleri kadar keskin sekilde ikiye bölünmüş
Vahsi,sinsi ve sert şekilde kendine karşı mücadele veriyor
Kanlı denizlerde,göllerde yüzüyor ve oradan sular iciyor
Şeytan gibi davranıp ona benziyordu.
Denizlerden sesler geliyor, göklerden sular alcaliyordu
Romanlar gerçek ,gerçekler yalan oluyordu
Domuzlar insana,insan da koyuna benziyordu
Unlemler soruya,sorularsa noktaya dönüşüyordu.
Kendini arayan kaybolup gidiyor bu kalabalıkta
Resimlerde görünür oldu sadece güzel mutluluklar
Hersey gibi çürümeye yüz tutmus bu vücutlar
Gövde gösterisi yapan deli mahkumları izler durur.
Aklını kemirir beyinler yenir çoğu zaman
Tutanacak ip arar kendini asar zaman zaman
Topraklara fikirler gömülür bedenler kalır dünyada
Yenilen daima kendi olmuştur bu safhada...
Emirhan Yıldız
E