7 kapının ilkinde durdum
içimdeki hayvanı
ne yapsam doyuramıyordum
Çirkinlik sanki bende degildi
birisi surekli kulağıma
dünyayı güzelledi.
ikinci kapıya geldiğimde toydum
bilinmezlere hala gözümle bakmaya çalışıyordum
pişmanlık ruhumu kapladı
kızgınlığım kendimi parçaladı
iyilik girmeye çalışıyor kalbime
karanlığa düşen bir çiğ tanesi gibi
üçüncü kapıya geldiğimde dirençliydim
karanlığı da aydınlık kadar ayırt ettim
kalbimin odaları açıldı sır girdi içeri
her mahkukat ilham oldu dile geldi
şimdi iyiliği seçme vakti
herkes kötülügü kendinden bilmeli
dördüncü kapıya geldiğimde sevinçliydim
beni kabul ettiğine artık emindim
bedenime sığmayan kalbim Sakinleşti
her hücrem onun adıyla ödüllendirildi
dünya kirinden arındırıldım
ben neler yapmışım
her aklıma geldiğinde yere sarıldım
Beşinci kapıya geldiğimde hafifledim
huzur kapladı ruhumu
döneceğim günü iple çektim
Ne gelirse gelsin ondan kimse durmasin geri
rıza göstermeli her yaradılan açmalı semâya ellerini
Altıncı kapıya geldiğimde sırlandım
her insana el uzattım
Bildiklerimi sesim bitene kadar anlattım
Dünya bir yol imiş insan yolcu misali
kim murat almış, yoldan çıkmış kimi
Günahlar herkesde var
örtmeli onları saklamalı gece gibi
Yedinci kapıya geldiğimde kurtulmuştum
Sanki ölüp yeniden doğmuştum
Bir oldu tüm benligim
arşa değdi dua ettiklerim
vücuduma 7 zırh giydim
kötülükten artık çok uzaktım
zamanı yanına alıp Aklımı ruhuma bağladım
Şimdi sevgiliye gitme vakti
bu vakitlerin en guzeli
bu buluşma olmasaydı
Kim çekerdi bu kadar derdi kederi....
©ateşbaz
A