R

7 Ulu Ozan

Hay Seyyid Nesimi Bağdat'ta bir güneş,
Binlerce insan oldu ona yoldaş,
Derisini yüzen en büyük düzenbaz,
Derisi yüzülürken o kan yerde kalmaz.
Şah Hatayi'm ey gardaş,
Onu okumadan tutmaz kumaş,
''Muhabbet bağında bir gül açar'',
Gönlünden gönüllere gül saçar.
Fuzuli Kerkük'ün kalbi,
Yerleşmiş Bayat Türkmenleri,
En önemli eseri''Hadikat'üs-Süeda'',
Anlatmış vahim olayı''Kerbela''.
Yemini geri gelmedi o gemi,
Kuran'ı her ayetini ezberledi,
Faziletname'yi yazdı daimdir kalemi,
En büyük sevdasıdır Ali.
Virani viran oldu kalbi,
Onun gibi kaldı mı Bektaşi,
Balkanlar'da Demir Baba,
İcazet verdi Virani'ye çok yaşa.
Pir Sultan Abdal baş kaldırış,
Hızır Paşa'yı hırs bürümüş,
''Türkmen kalkmış yaylasına gidemez'',
Pir Sultan haksızlığa gelemez.
Kul Himmet eylemez minnet,
Hemşehrim Tokat memleket,
Bektaşi tekkesinden gayrı yol aldı,
Pir Sultan'ın yanında kaldı.
ATA dolu içti dem vurdu gene,
Keşke görse ozanları bir kere,
Muhtaç onlara ve büyük sevgilerine,
Yanıp tutuşur bu aşkla günden güne.
©atasorup
©atayi