Heybem de binlerce yıllık yük taşıyorum
hamalların himayesiyim
Yangınların lavların arasında özlemlerin
hasreti tüterken sıkı şıp kaldığım
çukurlardan el uzatmaya çalıştıkça
batıyorum aşağı ya...
Adına verilen kararları uyguluyor zaman
çizelgesi kader çizgisinde adımları sayıyor
Sormadan tartmadan kabul ederek
bağlanma arzusu ile tahayyul
bir geçmişin girdabında bilindik
senaryosu bin parçaya bölünürken
seyircisiz rolleri biçiyorum akşamdan
kalma geceden gündüze ah dedirten
özgürlüğümu boğuyor nefesim de kuyu
kazıyor bana vazgeçilmeyi hak ettim mi
peki bu da haksızlık hak ararken
hak tan niyaz sol yanım acıyor biraz daha
biraz daha kanıyor can damarım
sanki yerinden çıkacak ta hakka ereceğim gibi
işte o zaman ya git ya da kal bu yara izi ile
içimde bir soluk var gitmeyi de
öğrendim kalmayı da ikisindede acemiymisim
tezellül sunan aşka davacıyım
sol yanımi
70 Yaşında bir çocuğum aslında ben
henüz yaş almış ruhum
kabul ediyorum boynuma dolanan
intiharı prangalar çekilirken ip ile
doyumsuz şiirlere dolanıyorum işte o an
balıklar da gömülüyor
balıklar da mahi dır ya kismete kapı aralayan
gidiyor elimden telli duvaklı bir gelincik
bırakıyor beni taze çiçeği ile
sökülüyor ipler ard arda
umutların bölgesin de kırbaç darbeleri
ile selama durduğum
Heybem de binlerce yıllık umutlara sarılarak
giderken uzaklara
©ebrulimsi5
E