Bir saniyeye bin sensizliği sığdırdım.
Yüreğini fırtınalı denizlerde bıraktım.
Ne haber geldi senden ne de haberci,
Gökyüzünde ki sana bir kez daha baktım.
Yine bir saniyelerle sana ağladım.
Zamansız sevdamıza karalar bağladım.
Giden bir saniyede olsa gelmeyecek miydi?
Soruları kafamda çaresizce çoğalttım...
Bir yaprağın dalından bir daha
gülümsemeden düştüğü gibi,
Zamansız geldin. ve zamansız gittin.
Zamansız derler ya ayrılıklar...
Sende öyleydin.
Dedim ya bu şehirde benim gibi,
Hep ağlıyor gökyüzü,
Sert rüzgarlar hiç eksik olmuyor bu şehirde,
Benim içimde esen rüzgarlar gibi…
Hırcın dalgaları arkama aldım.
Seni iki yakaya bölen o boğazda tanıdım.
Dalgaların umudum olmuştu seni beklerken hastalandım.
Yıllar sonra senin sokağında yok olmuşken yeniden doğdum.
Buğlu camların arkasından bakarken sana,
Bir damla ile yakan o gözyaşına bir nokta bende koydum.
Geçmişi dünlerde bırakacak o sözlerin anlamı olmanı bekledim.
Seni hasret diye zamana soruşumda umutsuzluğa haykırdım.
Ayrılırken sokağından sessizlikle yürüyen adımlarımda,
Seni içime çektiğim dumanlar gibi yanıyordu yüreğim.
Herşeyi bırakıp koşmanı bekleyen bir ben,
Seni arka cadde de sevgiyle kucaklayacaktı.
Sağnak yağışların başladığı gecemdi senden arda kalan,
Bir sis bulutunun içerisinden düştün kucağıma...
Seni sarıp sarmalarken öpücük çiçekleri acıyordu yanağımda.
Umutsuzca bekleyişinin en büyük anlamı Istanbul'da….
Ben seni çok seviyorum,
Yenilgilerimin adı sen olsun.
Hataların günahlarım kadar güzel.
Huzurum sen olsun sevgilim…
©byde
B