Bazen; keşke adını sorsaydım diyorum..
Bütün unutulanların..
Adını bilse unutmaz insan..
Bazen, galiba adını biliyorum..
Bütün unuttuklarımın..
Amed'de
herhangi bir kenarında ırmağın..
Bilseydim diyorum,
unutmazdım..
Bazen..
Bazen unutmalı diyorum insan..
Unutursa ağlamazdı..
Bir gülü sığdıramadığım,
Kuzu postundan çekseydim ellerimi.
O küçük bir çocukken,
gözlerine baksaydım diyorum.
İçimizde öyle ne vardı da,
yıkıp gittiler.
Dayansaydılar diyorum
Bir gün olacaktı.
Zaten kendiliğinden mahvolacaktı her şey.
Sussaydın diyorum
Konuştukça kahrolmanın adabı içinde
Üzülüyor kasımpatılar
Üzülmez mi insan
Hani böyle vazgeçmek gerek,
Sonra ağlar onlar
Ağladın diyorum
ağladın
Hayatmış, kuşlarmış
Neyden vazgeçmez ki insan.
Ruhumu gömdüğüm yer
Bu kadar belliyken,
Bazen usulca öldüm diyorum..
©kirke
A