Acılarla Büyür insan,
Çektiği yokluklar, sıkıntılar,
çileler sayesinde büyür.
Dikenli yollarda mutsuzluk ile
kol kola yürür.
Bazen düşer insan dizleri kanar,
Bazen ağlar insan yüreği yanar,
Bazen de güler insan ama bu gülüş hiç bir zaman yürekten olmaz.
İçi yansa da, yüreği ağlasa da,
Mutsuzluğu gözüksün istemez.
Ve güçlüymüş gibi, her şeye
rağmen güler insan.
Acılar da büyütür insanı tıpkı mutlulukların büyüttüğü gibi.
Acılar da büyütür büyütmesine de,
Bir yanı hep çocuk kalır insanın
Çocuk yanı sayesinde tutunur
Acımasız Hayata..
©1esraöz
_