Acıları açlar yaşadı. Budur dünyanın meramı.
Aç kalan millet yaşadı budur hayatın kanıtı.
Ağlayan yavru çocuklar yüreği kane boyandı.
Gece aç uyuyanlar sabah erkence uyandı.
Dağılıp yurt yeri kalmış boğucu yabancı yerde.
Gönüllü sızlar arada kalbi dövünce.
Benim o ruhum alıp, götür o nazlı meleğe.
Koy acı yaşayarak sevgi yaşayım hayatımda.
©sehdamlası
S