Kasım ayının en soğuk günlerinden
Çekti anne içini çaresiz
Dizinin dibinde oturan
Üç çocuğuyla kederinden
Az sonra baba girdi eve
Yüzünde büyük bir hüzün
Gönlünde müthiş bir ACI ile
İçinden sitem etti kadere
Gitmek gerekti bugün artık bir yola
Cepte olmasa da birkaç kuruş para
Neylersin
Dost bildikleri çıkarmışdı onları
Adına sürgün denilen bu pazara
Boyunlar bükük
Düşülür gecenin bir vakti yollara
Memlekette kalmak kolay değildir
Vurdukça vurur ACI yürekte sollara
Önceden ayarlanmış ucuz bir bot ile
Varmak gerek şimdi sınıra
Vakit kaybetmeden yol alıp
Küfreder gibi kahrederek lanet asıra
Üç çocuk
Biri bebek anne kucağında
Hava soğuk , nehir korkunç
Şimdilik kimseler yoktur sınır bucağında
Anne Son kez döner
Çaresiz eşinin gözlerine bakar
İki çocuk uykulu bakışlarla
Anneyle babanın konuşmasını yakalar
Ne olursa olsun, durmak yok der baba
Ben önce sizi bindiriceğim
Sonra peşinizden geleceğim
Ne yapalım, bize bunu reva gördü
Bütün eş, dost ve akraba
Ucuz şişme Bot usulca suya salınır
Şimdilik bir problem yoktur
Kılıç gibi keskin suda
Usuldan usuldan yol alınır
Birazdan hızlanacaktır botun dümeni
Atlayacaktır baba da en son arkadan
Bulacaklardır karşıda elbet kendilerine
bir güleni
Böyle nasip etmiş demek ki yaradan
Az sonra küçük bir patlama duyulur
Botun bir yanına bir çalı takılmıştır
Annenin gözleri yerinden soyulur
Babanın da elleri kayıp geride kalmıştır
Anne büyük bir feryat figan ve ACIyla
Yetiş yarim , yetiş babamız, yetiş ne olur bize!
Biz sensiz gidemeyiz ne sınıra, ne ölüme, ne de sensiz hiçbir kaderimize
Az sonra bot gözden kaybolur
Baba çaresiz suların koynuna dalar
Elden düşen ilk çocukla anne mahvolur
Şimdi semada melekler dahi yürek parçalar
Anne ikinci çocuğu tutmaya çalışır
Kucağında olanlardan habersiz bir bebekle
Babanın cansız bedeni sulara karışır
Oysa ki ne de güzel bir aile kurulmuştu Binbir çaba ve binbir emekle
Karanlığın çığlığı düşmüştür şimdi azgın sulara
Gece soğumuştur alabildiğine
Yine insan insana düşülmüştür pusulara
İnsanım de sen hala, insan kalabildiğine
Bu nice yaşanmış ACI nın gerçek bir öyküsüdür
Çok şey yazılır , çok şey söylenir
İnsanın insana kıyma türküsüdür
Neylersin ki insan dediğin
Zamanın her devrinde
İnsan ile insanlığın
Akıl almaz bir büyücüsüdür
©şiirvakti.
Ş