Canım çok acıyor. Bana nasıl zarar verdiğini ve ihanet ettiğini düşünmeden bir günüm bile geçmiyor. Düşünmemek ve aklımı engellemek için elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum, fakat acılarım çok derin. Sen, beni inciteceğini ve bana ihanet edeceğini düşündüğüm son kişisin ve bana en çok zarar veren kişi de sensin. Bunları yazarken bile gözlerim doluyor. İlk aşkım ve en yakınımdaki kişiydin. Sen benim en iyi arkadaşımdın. Birbirimize herşeyi anlatır, gülerdik. Dört yıllık ilişkimiz bitti. Evet, ilişkide biraz kötü bir zaman geçirdik ama birini gerçekten seviyorsan, nasıl kolayca uzaklaşabilirsin? Arkana bile bakmadan benden uzaklaştın. Nasıl yapabildin??? Gerçeği öğrendiğimde hissettiğim şok ve acıyı düşünebiliyor musun?
Sonunda gerçek yüzünü gördüğüm için mutluluk duymam gerektiğini düşünüyorum ... ama canım yine de çok acıyor. Sandığım kişi olmadığını bilmek canımı acıtıyor, her şeyin bir yalan olduğunu bilmek canımı yakıyor. Seni herkesten çok sevdim ama yine de beni çok incittin. Neden olduğun acıyı fark ettin mi yoksa gerçekten üzgün müsün çok merak ediyorum. Şimdi her şey farklı. Birini tanıdığınızı düşündüğünüzde sizi nasıl şaşırtabileceğini fark ettim.
M