Ben ilk günden acı çeken bir insanım,
Ben hayatda hic iyilik görmeyen bir mazlumum,
Ben acıyla savaşmıyorum bu hayatda kardeşim,
Nedense bu hayatda iyi gitmiyor her işim.
Benim yüzüme gülüyorlar ama sonrada gülüşümü benden alıyorlar,
Beni saf biri gibi görüyorlar ve hayallerimi yıkıyorlar.
Ben yüreğimdeki acıları kendime anlatmaya bile zorlanıyorum,
Ben hep saf gülüb acı çeksem de hep kendimi kandırıyorum.
Ben hep kendimi güçlü sandım ama hayat artırdı acımı,
Ben kendimi kendi hayatımın kralı sandım ama acı düşürdü baş tacımı.
Sanırım bende bir zaman acıyı yenib insanlar gibi gülücem,
Ben de bir gün gülüb gülmeyin nasıl birşey olduğunu bilicem.
©kırıkyürek
K