Kalmamış kimse yanında, gitmiş hep ana bacı,
Herkes sırtını dönmüş, seni bir kalemde silip atmış,
Dost diye bildiklerin, seni üç kuruşa satmış.
Geceler dert ortağın, sokaklar evin olmuş,
İçine atıp durmuşsun, bak orası da dolmuş,
Dışarıda bağırıyor, kış günü bozacı,
Bir ah çekiyorsun, sende tarifsiz bir acı.
Eski günleri hatırlatıyor, sana duyduğun o sesler,
Zaman dindirmez hiç, acını daha da besler,
Tuz biber olur işte, her şey senin yarana,
İhtiyacın var şu an, yaralarını sarana.
Ama gelmez kimse, öyle yalnız kalırsın,
İplemez seni onlar, anca havanı alırsın,
Sana acı çektirene, sen de sakın acıma,
Biraz konuşalım hele, gel şöyle yamacıma.
©ö.efe.çivi
Ö