Bir gün bizim de söylenir şarkımız.
Lafımız belki kalır akıllarda.
Bir gün elbet biter yolculuğumuz.
Belki bir eksik, belki de bir fazla.
Yalnız insan olanadır sözümüz.
Hem aldatana, hem de aldana’na.
Adaletten şaşmamalı yönümüz.
Hem varlığımız da, hemde yoklukta.
Güneşin en son doğduğu yerdeyiz.
Ne doğudur burası nede batı.
Hepimiz bir garip coğrafyadayız.
Sözün tükendiği yerdir burası.
Hayat dediğimiz bir büyük savaş.
Esiri olmuşuz yalan dünyanın.
Sevda dediğimiz bir anlık bakış.
Kulu, kölesi olmuşuz paranın.
Ne kadar çok vursan da mızrabını.
Duyulmuyor o en güzel nameler.
Yerle bir etsen de ağrı dağını.
Bu mucizeye inanmıyor gözler.
Dostluklara püsküllü yalan düşmüş.
Kandırılmışız yıllarca din ile.
Karışmış her şey akla ziyan düşmüş.
İnanmışız yıllarca kader diye.
Dünden daha küçüktür yumağımız.
İpin ucu talancının elinde.
Şükretmiş, aklımıza gem vurmuşuz.
Ağaların sefası sürsün diye.
Zalimsin dünya ne ocaklar söndü.
Hiç dolmadı, yarım kaldı hayaller.
Kimi sefa, kimi çileyi sürdü.
Hiç bire on vermedi ki mahsuller.
Gökhan KÜÇÜK
30.04.2019
İSTANBUL
©gokhan29
G