Biraz hülyâlara dal bu akşam,
ummadığın bir tastan, tatmadığın şerbetlere bak.
Dünyanın çemberini gezip, her yerden bir yudum tat.
Kendin düşün kendin söyle, herkes kendi tadını etmiş mi hak?
Yoksulların çorbasına, kaderin oymasına bak, ve paranın namını yak.
Değirmeni dönmeyen bahçeleri gez, söyle çıkar mı buradan ekmek?
Hakkıyla kazanılan her para ister, ucunu fakire değmek.
Bazı çocukların gözlerini göreceksin, söndürmüş sanki ışığını acımasız bir değnek.
Dünyayı köşe bucak gezsen de budur, tadacağın en acı şerbet.
©zeynepizm
Z