Ben sesizim,ben halsizim
Kapkara bulutlar ardından çağırıyor beni
Dimdik ayakta durmam için iteliyor yüreğim
Bağrıma basar dururum seni
Titrerim,ellerim soğur
Her bir yara izim,sen gelince merhem bulur
Kızgın güneş dönmüşse bana yüzünü
O kurak çöle yağmışsa yağmurun
Kim ki tatmışsa o tatlı rüzgarının esintisini
Yüzünde güller açar,gülmek en çok ona yakışır sevdiğim
Sahi doğrumuydu,gerçekmiydi gülüşlerin
Ben saklanır dururdum,utanırdım güneşinde ısınmaya
Ama muhtaçtım sanki bir gülüşünle yaşamaya
Aldırışlarım boşuna aldanmışım oysa ki
Sesimin acıları yüreğimde yankılanırken
Ben sessizliğimle boğuşarak ölüyordum
©kara-kalem
T