Issız bir liman gibiyim bu aralar,
unutulmuş, terkedilmiş.
Hırçın dalgaların koynuna hapsedilmiş.
Acı gerçekler tokat gibi yüzüme vuruyor.
Hayaller ufukta her gün, bir bir kayboluyor.
Umuduma sarılıp uyuduğum geceler mazide kaldı.
Şimdi yerini karamsarlık, korku, çaresizlik aldı.
Umut tükendi, gücüm tükendi, ben tükendim..
©canmanson
C