Dumanı boğarken gençliğimi,
Kollarımda izi kalır acının.
Yorgun düşürürken bedenimi,
Zihnim teslim olur boşluğuna.
Yıldız altı sarhoşlugu hoş gelir önce.
Bilmez ruhum, bilmez yok olduğunu.
Acıları dindirmek için var oldu sanırken
Acı verdiğini öğrenirim çaresiz.
Ne nefsimi köreltir bu illet,
Ne de nefes aldırır huzurlu.
Gecenin kabusu olur , çöker üzerime ansızın.
kuytu bir uykuda yakalar beni.
Bir el uzanır sonra,
Hayat eser rüzgarından.
Bulutlar yol verir Güneş'e
Kabuslar, tatlı birer uykuya bırakır yerini.
©izelll
I