Kırık dökük kelimeleri dikerek bir birine,
Eski püskü şiirler örtüyorum üzerime.
Yokluğunun puslu soğuğunda,
Donarak sonsuz uykuya dalmamak için.
Payıma düşen lokmaları topluyorum,
Sisli geçmişin kalıntılarından.
Yersiz umudumu demliyorum,
Geleceğin gizemli sokaklarında.
Ama yine de sensizliğe üşüyorum ben,
Ve ne kadar şiirlerle şişirsem de midemi,
Ruhum her zaman sana aç,
Ve sana açık saçık..
©dias
D