Açık ve gerçek,koşuşturmalarla dolu hayatımız.
Her günümüz bir önceki gün gibi..
Belki sonu olmayan bir yolda kimsesiz gibi,yönsüz kalmışız.
Giderek alışmışız,aynı
şeyleri yinelemeye..
O kadar rengin içinden soğuk renklerle kararmışız.
Galiba biraz masum ve biraz da safmışız.
Gülerek inanmışız,kendi halimizle,kendimize üzülmeye.
O kadar masum ve ne yazık ki mutluluğun eşiğinden hep hüzünle kucaklaşmışız.
Yoksunluk,yoksulluk,yorgunluk,demeden,zengin gönlümüzle,fakir hayatı yaşamışız..
Paramız olmadığı için değil ya,hani herşeye sahip olup, bir dilediklerimize hakim olamadığımız için.
Bazı engelleri yine de aşmışız.
Açık ve net,göremediğimiz,baktımız güzelliklere hep geç kalmışız.
Birileri hep erken davranmış,biz yine yaptığımız,yapmak istediklerimizle,kendimize kalmışız.
O kadar sankin ki hayatımız.
Sanki yaşadığımız bu bir ömür değilmiş gibi.
Her gün tekrar rüyalara dalmışız..
F.Y
F