Yaşamaya dair, bu yorgun dünyada
Bir düş kurulmuş hüznün yaşanır oldu
Bir bilinmez yolculuk yapar gibi
Bu bizim ki, karlı gecelere benzer oldu
Adınla çağır ki beni
Son bulsun yalnızlık akşamı
Şimdilerde kesilmiş ağaç gibiyim
Öyle bir sevdim ki
Çıkarsız, hesapsız seni
Bütün alışkanlıklardan öteye
Sana geliyorum
İnan sana yüreğimi açıyorum
Acılara sarmış kuytularda benliğin
Birden bire yıldızlar düşer
Gözlerimi kapatıp aramızda ki
Köprüyü inşa ederim
Bu ince bir çizgidir
Vakit tamamdır, incinen kalbine
Akan göz yaşına geliyorum
Ölümse korkuların
Çok derinlerine inerek geldim
Çırpınarak, yanarak bir yaz mevsimi ortası
Yeryüzünün diğer tarafından tanıdım seni
Ve bir sonbahar günü seni düşünürüm
Oysa kumral saçlım
Sensizlik saatlerinin ortasında
Bir Temmuz akşamı sana gelmiştim
Saatler 22 : 19'u gösteriyordu
Ezilen insanlar arasında
Yüreğine misafir olmuştum
Girdiğim içerden çıkamadım
Günden güne kuruyan çiçek gibi tükeniyor ömrümüz
Beynimin içindekini anlıyorum
Kalbimin verdiği acıyı hissediyorum
Kim sustura bilirdi ki
Yokluğunda sabrım kalmadı
İstersen beni tarihin ile yargıla
Kurulmuş dar ağacına razıydım ki
Her gece rüzgar türkülerini söyler
©sedaderya
S