Kalbimi , kalbimi bırakmışım
Bir meçhule
Kendimi bırakmışım bir azgın nehre
Nehrin içinde sular mı akar
Kan mı akar bilmem ama
Benim içimde deli dolu hüzün akar
Öfkemi koca bir dağa teslim etmişim
Sığmaz başka bir yere öfkem
Ruhumu uzay boşluğuna saldığımı farkedeli çok oldu
Naifçe özgürlüğüne düşkün bir güvercin edasıyla süzülüyor ruhum
Gözlerim ulu orta seni arıyor ama kendinden başkasını bulamıyor
Acılarımız neye benzer bilir misin
Pepuk kuşunun acısına
Çaresiz ve pişmanlık dolu
Acılarımız neye benzer bilir misin
Nazım'ın ihtiraslı dizelerine
Ahmed'in memleket sevdasına
Acılarımız karanlığı anımsatır
O yüzdendir güneşin batışıyla ateşe olan sevdamız
Yalnızlık çoktan azad etti beni
Ama ben yalnızlığa sürgün olduğumu anladığım an ölmüştüm
Çok sonradan gözlerimi dikmiştim gökyüzüne
Bulutlardan ne yağmur ,ne kar, ne dolu yağıyordu
Celladlar akıyordu yeryüzüne
Ne dereler, ne denizler ne de göller
Su sesiyle yankılanıyordu
Ancak kan ve gözyaşı akıyordu
Ancak acı ve derin çığlıklar çınlatıyordu kulakları ...
©beyazleke
B