dagilmiyor keder dağa tasa vursam mi kendimi?
vuslata eremiyor yürek
bogazda aci bir tat her sey ukte
hangi yük es deger tasidigim hasret yüküne
gozler dolar sorgusuz sualsiz
bir care diye feryat etsem yer gök sessiz
düşüp kalsam bir kosede
unutulsam hiç var olmamiscasina
anilmasa adım bilinmese yoklugum
bir hayal ardi sira dua
icimdeki hasrete bakiyorum da bu mu reva?
yavas yavas eksilirken kendimden
nefret sariyor tutup sürüklüyor ellerimden
dayan dedikce artiyor sanki özlem
bitsin dedikce çoğalıyor dertler
hem oyle aciki icimdeki bir sır
duysa tum dunya aglar kederinden...
B