Veda edemedim o yüzden vedalari bir türlü sevemedim
Tren garları hep buruk vedalar kokulu bir hapishane kokuyor bugün diğer günlerden daha çok
Yarım kalan vedalarla dolu bu peronlar hep
Yarım kalan aşklar cehennemi bu lanet tren garları
Sarılıp ağlamak varken kupkuru bir elveda ve ardından kaçar adım hareket eden adımları
Ve geri dönmeyecek olan bir tren daha harekete geçti tek bir çan sesiyle
Bir aşığın daha yüreği yandı o çan sesiyle
Nefes alamaz oldu trenin dumanıyla
Bir boşluk hissiyle terk edilen aşıklar
Unutma ömür boyu yarım yaşarlar
Sancılı bir süreç beklemek
Bir kart bir mektup ve o asla gelmeyecek
Sancılı bir süreç beklemek
Ve zordur her zaman bunu kabullenmek
Biliyorum bir daha gulmeyecegim
Uzaklara dalıp dalıp gideceğim
Anılara hapsolmus kalbime bir daha af gelmeyecek
Zamanla buna alışacak ve vedalari asla sevmeyeceğim
Ve asla sevmeyeceğim bir başkasını
Kimseye guvenmeyecegim
Dostlarım terapi önerecek
Onları kırmamak için kafa sallayacagim
Ama benim konuşmaya değil ve susmaya ve sana ihtiyacım varken asla sensiz mutlu olamayacağım
Olsun ben mutsuzluğa alışkınım
Bunun için sana büyük bir teşekkürü borc bilirim
Ve eğer bir gün bana birşey olursa
Beni iyi bilirim demeni beklerim
Müge Kübra Adıbeş
©loweewaa
L