Sokakların yalnızlığında, rüzgarla yoldaş oldum,
Sıcak bir yuvaya hasret, soğuk kaldırımlarda kaldım.
Her gece titrek yüreğim, derin bir hüzünle doldu,
Acıların yankısıyla, sessiz bir ağıt yaktım.
Yalnızlık karanlığında, umutlarım birer birer söndü,
Kalbimdeki yangın, ruhumu derin yaralarla sardı.
Gözlerim ufka dalarken, bir yıldız düşer sanardım,
Ama sadece acının gölgesinde, yapayalnız kaldım.
Her adımda daha da ağırlaştı yüreğimdeki yük,
Bir damla gözyaşı oldu, bütün umutlarımı yutan deniz.
Sıcak bir tebessümün hayalini kurarken,
Acının sessiz çığlıkları, her an kalbime saplandı.
©çile..
C