Bir adam geliyordu uzaklardan
Kırgın, bir hayli yorgun
Hüzün kokusu sarıyordu bedenini
Özlem getirmişti sırtında.
Kalbi kırık adımları gitmiyor gibiydi
Düşünceleri adımlarıyla eş değerdeydi
Gecenin sessizliği ona eş olmuş
Rüzgar hafifce dokunuyordu simdi o narin vücuduna
pek yorgun gibiydi
Yaşadıkları onu bitirmiş
Çaresizlik yakasını tutmuş
Ellerine kelepçe takmışlardı sanki
O kadar yorgundu ki
Acısı bile yorgundu ,yaşayamıyordu ...
©çölgülü
Ç