Açtım gönül gözümü, bıraktım malı mülkü
Bu dünyanın yatını, katını, arabasını
Derin düșüncelere daldım uzunca
Ve anladım hepsinin boș, hepsinin yalan olduğunu
----
Hırs, aç gözlülük, șeytani bir nefis
Bunlar mı dost olacak bana
Hadi oldu diyelim, peki ne katacak hayatıma
Geçici bir heves, kısa süreli göz boyama
----
Oysa ki at gözlüğünü çıkardım ben çoktan
Daha farklı bakıyorum șimdi, canlıya, cansıza
İnsanlık arıyorum önce, vicdan ve dürüstlük
Daha doğrusu kanmıyorum artık yalanlara
----
İftira, talan , arkadan konușma gırla bu dünya da
İnce hastalık gibi yayılmıș insanlar arasın da
Kör olmuș gözler, durmuș beyinler
Yazık, yazık bu insanlığa
----
Dıștan bakmıyorum artık olaylara
İç yüzünü görüyor, derinlere iniyorum
Görünmeyen çok șey oluyor buzdağının altın da
Çoğu insanın göremediğini görüyor, ve anlıyorum
----
Akıl ve gönül gözünün birleșimi bu bende ki
Nefsimin en ağır mühebbet yiyiși
Farklı auroların, çakralarımla kucaklașması
Ruhumun boyutlar arasın da dolașması
----
Șimdi çoğunuz anlamıcak bu dizeleri biliyorum
Ne diyor bu çocuk, uçmuș bu diyecek
Zaten anlasanız sevmeyeceksiniz sahtelikleri
Maddi anlam da görünen içi boș güzellikleri...
Yazan : Dağhanbey
Tarih : 22.07.2019 15.00
©dağhanbey
D