Adı hüzündü kadının
Tıpkı aşkı gibi adıda üzmüştü onu
Beklerdi bir pencere başında,
Hasretin adamını...
Ağ tutmuş kalbinde ise
Aşkın esaretini...
Adı hüzündü kadının
Tıpkı aşkı gibi adıda üzmüştü onu
Su gibi muhtaçtı adama
Dökerdi sevdasını kağıtlara
Dudakları,
Kurumuş dudakları
Öperdi doya doya
Ve söylerdi en güzel sözleri
o eski fotoğraflara...
Adı hüzündü kadının
Tıpkı aşkı gibi adıda üzmüştü onu..
©nrdnzshn.
N