Anlam taşırdı onun, söylediği her cümlesi
Bir görseydiniz onu, durmaz çağlayan bir pınar
Hiç hoş değildi belki, böyle bizleri üzmesi
Geçti bu fani dünyadan, yıkılmaz koca çınar
Onun adı Yılmaz, emekli öğretim üyesi
Pek çok eser bıraktı, eşsiz bir kitap müzesi
Emanet kaldı bizlere, kendi kütüphanesi
Geçti bu fani dünyadan, yıkılmaz koca çınar
Vakit sanki tamamdı, doldu onun da süresi
Herkes üzgün, kalmadı artık kimsenin neşesi
Anı kaldı bizlere, tebessüm ile gülmesi
Geçti bu fani dünyadan, yıkılmaz koca çınar
Yazsak roman olurdu, bitmez hayat hikayesi
Herkese yardım ederdi, yoktu hiç bahanesi
Gelmez artık hiç geri, sevdiğinin bir tanesi
Geçti bu fani dünyadan, yıkılmaz koca çınar
O abilerin abisi, herkese bir yol bulan
O dayıların dayısı, bizlere ışık tutan
O hocaların hocası, bilgisi sanki umman
Geçti bu fani dünyadan, yıkılmaz koca çınar
Yılmak yoktu onda, bizlere vermişti heyecan
Öğrencileri severdi, çok içten bir babacan
Son kez seslendik ona, 'artık bu uykudan uyan'
Geçti bu fani dünyadan, yıkılmaz koca çınar
Kaldı içimizde yara , durmaksızın kanayan
Nice insanları gördüm, Fatiha'lar okuyan
Son yolculuğuydu onun, evi artık Serdivan
Geçti bu fani dünyadan, yıkılmaz koca çınar
(Akademisyen, şair, TYB Sakarya kurucu üyesi, dayım Yılmaz GÜNEY'e ithafen yazılmıştır. Ruhu şad olsun.)
©yusufguney
Y