Mezarlıklardan korkmuyorum sen gittin gideli
Ne hüznümü bir duygu kabına sığdırabiliyorum
Nede kendim dahil kimseye anlatabiliyorum
Bir inancın umudunu,ihtimalini bekliyorum.
Ayaklarımda prangalar sensiz yürüyememden
Ellerim kelepçeler ellerini tutamayışımdan
Dilimdeki bağ senin adını söylemememden
Yaşamam ise senin bu dünyada oluşundan.
Biliyorum bu kederden kurtuluş sana,
Senden kurtuluş kendime,
Kendimden kurtuluş inancın vuslatına,
Ve beni tutan bu bağlardan kurtuluş ise yaradana inanmak..
©emre..
E