Gözlerin ki, bedenimle ruhumu aklarken
Yarının hayali sır gibi seni saklarken
Tanrı nurunla sarhoş olmayı yasaklarken
Bilinmez bir hülyada, adım seni çağırır
Yaslanırken uzağa, düşlerdekine erdim
Demirden sözlerine kalkan, canımı verdim
Ben ölmeyi bile, sen uğrunda severdim
Bilinmez bir hülyada adım seni çağırır
Arşa çıkmak işidir, kanat olanla erin
Bilinizki o diyar, onsuzluktanda serin
Varın ölün adına, deyin senin eserin
Bilinmez bir hülyada adım seni çağırır
Hatırladım ben, Tanrı yanından inişimi
Cennetten ayrılışımı, senden gidişimi
Boğazım daralır, senin adını bağırır
Bilinmez bir hülyada adım seni çağırır.
©müridi
M