Senin adın ihanet, soyadın cinayet.Beynimde fırtınalar, kalbimde kopar kıyamet,Esir olan sevgime, her gün ödüyorum kefaret,Huzurlu bir sabaha uyanışını,Gökkuşağının renklerinde görmüştüm yarınını,Yine de yıkıp gittin, gönlümde sana ördüğüm sevgi duvarını,Hangi güneş eritecek, içime attığın buzlarını,.Bilmezsin ne çektiğimi,Sabırla harmanladım sevgimiHiç yitirmedim sana olan saygımı.Oysa ki nerden bilecektim;Böyle yapacağınıYıllar sonra benden kaçacağınıGözbebeklerimde saklıyken,Bir anda yok olacağınıSana değer vermeyen birini bulacağını.Herkes biliyordu, senin o güzelliğiniYitip gitmezdi aşkımız, bıraksaydın o bencilliğiniSığındığın kapılarda gördüm ihanetini,Saf ve temiz duygularla okşardım, kirlettiğin o ellerini,Ben çoktan ödemiştim, değersiz bir kalbin bedelini.Dön bir bak, ne hale koydun kendini,Ruh desen ölmüş, zehirlemişsin bedenini,Hangi toprak kabul etsin, çiğnenmiş cesedini.Senin adın ihanet, soyadın cinayet,Artık burada yerin yok, bu kalbi hemen terket....©yusufguney
Y