Çok koydu yüreğime bu gitmeler.
Şaşkınlık mı, yoksa burukluk mu..?
Adına ne denirse işte.
Yıkıldı yolunu bekleyen şiirler.
Sessiz kaldı bu şehir gidişine.
Yakılmamış ağıtlar bırakıyorum kaldırımlara. Her bir taşta ağır özlemler.
Fazlasıyla ardında bıraktım derken sahip çıkamadığım anılar kol geziyor sokaklarımda.
Apansız uykularım kaçıyor,
Kendimle kavga ediyorum ara sıra.
Sonuçsuz kalan sorular tırmalıyor aklımı. Eksikliğini bir kez daha vuruyor yüreğime düşüncelerim.
Boğuşuyorum geçmeyen saatlerle, Yorgunluğumun üstünü örtüyorum.
Kulak kesiliyorum çalan şarkıya,
Beklentisi yüksek hüzünler bırakıyor masama.
Zaman ilerledikçe sanki yitiriyorum umutlarımı.
Zaten hiç bir zaman büyük umutların gölgesinde oturmadım ben.
Sözün bittiği yerde bıraktım, her şeyi didikleyip duran tarafımı.
Şimdi söylesene ben bunları yaşarken, sen nerde kaldın..
©halleberry
H