Söylerken kolay, yaşarken zordur özlemek. Yüreğinde besleyip büyüttüğün kuşlar kanatlanır, uçup gider özlediğine ve sen bunu yaşarsın. Adına da özledim dersin.
Dilin dönmez özlemenin tarifsizliği karşısında özledim dersin.
Yüzlerce şiir yazarsın, yazdığın olarak kalır içine giremezsin. Özledim dersin yürek dolusu sarılırsın özlediğine, mesafeler kaybolup gider özlemenin getirdikleriyle…
Özledim dersin, özlendiğini bilerek özleyerek. Özledim…
Şimdi aşk gecenin en kuytu saatlerinde
Dokunurken uzaklardan esen bir rüzgâra
Kanatlarını çırpıp uçup düşerken sevdiğinin yüreğine
Bir rüyanın içinden çıkıp gerçeğini yaşamak istercesine
Şiirlere anlatabilmek özlemenin getirdiklerini
Şimdiler içinde şimdiyi yaşamayı istemek
Adına Özledim demek...
©kimbuEfemm
K