D

ADINI SEN KOY BUNUN

Gülüşlerim senin olsun.
Gözlerim de öyle.
Yeter ki inmesin, gözlerinden yaş.
Hüzünlerde yüzeceğimiz bir deniz, zaten var..
Kaybolup gideceğiz nasılsa.
Şimdi bul beni.
Bul ki, parantezlerim kapansın artık.
Bul ki, isyan ateşim sönsün..
Üzerimden geçip giden bu kasvetli şehvete inat, adını haykırıyorum duvarlara.
Boşluğa..
Adını sen koy bunun.
Ne dersen de.
Umrumda değil artık, hiçbir şey.
Çantam omzumda,
Gömleğimin kolları, dirseklerimde.
Aklım bir karış havada..
Hasret rüzgarları eserken, değirmenimde.
Öğütüyorum, sevgimi.
Özlemle yoğuruyorum.
Ruhumu seninle doyuruyorum..
Sen misali,
Sen gönlümün masalı..
İhtiraslı bir son buluş.
Gözlerim açık, kırpmıyorum.
İhtişamını bekliyorum.
Sakin ve ince bir dokunuş.
Hayat istemsizce yenen yemeklerden, nefret etmek gibiyken.
katlanıyorum..
Yüzüme serpilen bir toz var.
Gönlümün kapısı toz tutmuş.
Girip çıkan yok.
Zil de bozulmuş..
Tutkal dökmek istiyorum göz kapaklarıma,
Sen geçersen burdan kaçırmamak için..
Uzun ve kısa
Uzak ve yakın
Sözüm söz,
Sözüm, derin.
Ben yolumdan dönmem,
Bunu en iyi sen bilirsin.
Ve sen kadın.
Beni söndürecek, tek ateşsin..