Sabah'ın ilk ışıkları vuruyor yüzüme,
Gece'nin ardına sığınan ne varsa,kayboluyor
aydınlıkta,
Elem kendini ele vermiyor gece'ye saklıyor,
Sabah tüm parıltısıyla aydınlatırken şehri,
İnsanların içine gece çöküyor,
Mutluluk mum ışığının titrek alevi oluyor,
Işığı alan karanlıkta kayboluyor,
Uyan koca şehir bak yine sabah oluyor...
Görmeyenler için gün dönümü farketmiyor...
©cangenç
C